Forum ModernTalking.pl

Co myślicie o tej płycie Caro? Dal mnie może być, a prawdziwą jej ozdobą są kawałki Big time i Midnight hour. Aranżacje są tu nieco inne ale to wciąż stara dobra C.C. Catch.

Nie znam tej płyty, nie przepadam za Caro i jej manierą śpiewania a z jej twórczością zapoznałem się tylko ze względu na Bohlena, więc płyta z którą Dieter nie ma nic wspólnego nie jest dla mnie w żaden sposób interesująca. ALe moze kiedyś po nią sięgnę z ciekawości.

PS. Peter w tytule płyty masz błąd - powinno być Hear a nie Here
PS2 - CC. Catch (nie Cath)

Dziękuje za zwrócenie uwagi. Moja prośba do Arka jest taka by to jako moderator poprawił. A co do CAro to ja ją wręcz uwielbiam. Cokolwiek ona zaśpiewa ja muszę mieć.

Sam mozesz poprawić edytując pierwszy post

Dzięki już poprawiłem.

pamietam jak stalem w kolejce po ta kasete;-)
kolejak byla ogromna, bo kazdy wiedzial, ze jest najnowsze dzielo CCCatch
pozniej w domu bylo zaskoczenie, ze to juz inny style ale mimo wszystko pamietam, ze bardzo mi sie podobalo...
przez dlugi okres sluchalem tych piosenek ale Caro mimo wszystko wole w repertuarze Bohlena

Ja lubie ta plyte - piosenki sa naprawde bardzo dobre.
Po kilku odsluchach wpadaja tez w ucho, maja swoj klimat.
To sa naprawde melodyjne piosenki, ciekawie zaaranzowane - a nie jakas acapella czy unpluged (jak zapewnie niektorzy sadza).

Daniel pisze:To sa naprawde melodyjne piosenki, ciekawie zaaranzowane - a nie jakas acapella czy unpluged (jak zapewnie niektorzy sadza).

O tak i do tego bardziej w stylu disco niż te z Big fun.

Ja to mam na winylu. Prawdziwa perła w kolekcji. Polecam.

Wedlug mnie to byla najwieksza klapa w historii CC.Probowla powiedziec A i nie dala rady powiedziec B.Zreszta po latach ktore minely od szczytu jej popularnosci na koncertach sypie tylko repertuar Bohlenowski.

piciasty pisze:CC.Probowla powiedziec A i nie dala rady powiedziec B.Zreszta po latach ktore minely od szczytu jej popularnosci na koncertach sypie tylko repertuar Bohlenowski

W istocie tak jest. O ile dla fanów album "Hear what I say" może stanowić ciekawą wartość kolekcjonerską o tyle na koncerty i dla szerszej publiczności utwory z tego albumu chyba nie za bardzo się przyjmują. C.C. próbowała w tym albumie zmienić styl i o ile sama odmienność stanowi ciekawostkę o tyle odmienny styl tego albumu nie pasuje do całego wizerunku stylu C.C. No jak dla mnie może w sumie być. NIe jest najgorszy i ma parę fajnych kawałków.

To nie piosenki, czy album sa gorsze, tylko fani Caro nie potrafili sie przestawic na nowy styl.
Podobnie jest z innymi wykonawcami, np. jak Shazza przestala discopolować, od razu "przestala istniej" na rynku muzycznym.
Fani nie znosza zmian.

Daniel pisze:To nie piosenki, czy album sa gorsze, tylko fani Caro nie potrafili sie przestawic na nowy styl.

Też tak myślę, dla mnie ten album nie odbiega w ogóle od reszty, a najbardziej podoba mi się Midnight hour. To świetny danceowy kawałek, który łatwo zapada w pamięci.

Z tym stwierdzeniem się akurat nie zgodzę, ostatecznie jest grupka fanów Dietera, którym podoba się wiekszość co wyszło spod jego ręki, a nie da się ukryć, że Mark Medlock nijak ma się do Caro, podobnie jest z fanami Thomasa, niektórym podoba się jazz w jego wykonaniu. Depeche Mode, mój ulubiony zespoł obok MT, też nie ma właściwie dwóch płyt w tym samym stylu, zatem jak widać, fani jeśli chcą mogą i podążają za idolem.
Za porażkę tego albumu odpowiadają mierne niemelodyjne kompozycje.

Atlantis pisze:Za porażkę tego albumu odpowiadają mierne niemelodyjne kompozycje.

ja podobnie jak Daniel i Peter uwazam, ze album nie odniosl sukcesu, bo nie wpasowal sie w oczekiwania fanow a HWIS jest wg mnie dobra plyta.

Dzięki Krzysztofie. Jak zwykle mamy podobne upodobania. Ja nie uważam, ze kompozycje są niemelodyjne wystarczy posłuchać Midnight hour. Problem dla niektórych fanów polega, ze niektóre melodie nie są tak chwytliwe jak wcześniej. Mnie jednak się podoba wszystko co firmuje swym nazwiskiem Carolina Muller.