Forum ModernTalking.pl

Dieter Bohlen to najspalniajszy kompozytor jaki kiedykolwiek ktoś był .Skomponował bardzo super piosenki różnym wykonwcom między innymi :Les Mc Known, CCCatch,Chris Norman i przede wszystkim jego super zespół Blue System.Dieter jest kochany!!!

No tak, dobrze, że nas oświeciłaś co do listy wykonawców .Tylko czy to coś wnosi do tematu?

Wnosi powiew optymizmu

A to akurat racja. Nie sposób zaprzeczyć.

Ja uważam, ze Dieter powinien robić i jedno i drugie. Co stoi na przeszkodzie wyprodukować jakąś szybszą płytę dla siebie i popową albo swingową dla Marka. W ten sposób może się rozwijać, a jednocześnie tworzyć w starym dobrym stylu.

Twórczość Bohlena dzielę na dwa okresy :
- pierwszy : to początek kariery pod nazwą Modern Talking i wszystko co zostało nagrane wraz z płytą Rivalen
Dlaczego ? dlatego że w tym czasie chciało mu się bardzo , że był autorem/współautorem nowego brzmienia , nowej formy muzyki
- drugi : wszystko to co powstało po 89
Dlaczego ? dlatego że to zwykły bełkot , naśladownictwo , tworzenie piosenek na siłę podobnych do tych które podbijały listy - to amatorszczyzna godna remizowskich kapel próbujących grać discopolo , po wysłuchaniu I Wanna Smile , niesmak jaki zostaje w głowie paraliżuje mnie na kolejnych pięć utworów - a takich przykładów można by mnożyć. Nawet powstanie na nowo MT nie dociera do mnie , bo jak można rozkoszować się wokalem Andersa na tle Virusa ujadającego trancowymi synthami ? No tak , ale taka moda - nie można liczyć tylko na starych fanów , młodzież też musi to kupić - i tak to właśnie wygląda gramy dla pieniędzy.
Dobrze że jest jeszcze ktoś taki jak Mike Oldfield - na niego zawsze mogę liczyć , jeśli nie widowiskowy koncert to jakaś płyta którą mogę kupić w ciemno bo wiem że nikogo nie naśladuje.

moonwalker pisze:Twórczość Bohlena dzielę na dwa okresy :
- pierwszy : to początek kariery pod nazwą Modern Talking i wszystko co zostało nagrane wraz z płytą Rivalen
Dlaczego ? dlatego że w tym czasie chciało mu się bardzo , że był autorem/współautorem nowego brzmienia , nowej formy muzyki
- drugi : wszystko to co powstało po 89
Dlaczego ? dlatego że to zwykły bełkot , naśladownictwo , tworzenie piosenek na siłę podobnych do tych które podbijały listy - to amatorszczyzna godna remizowskich kapel próbujących grać discopolo , po wysłuchaniu I Wanna Smile , niesmak jaki zostaje w głowie paraliżuje mnie na kolejnych pięć utworów - a takich przykładów można by mnożyć. Nawet powstanie na nowo MT nie dociera do mnie , bo jak można rozkoszować się wokalem Andersa na tle Virusa ujadającego trancowymi synthami ? No tak , ale taka moda - nie można liczyć tylko na starych fanów , młodzież też musi to kupić - i tak to właśnie wygląda gramy dla pieniędzy.

Tu się zgodzę z powyższym. Z małym zastrzeżeniem: dla pieniędzy, to Bohlen działał od początku. Jednak masz rację: tak do 1989 jeszcze "mu się chciało". Widzę to tak: w tym pierwszym okresie wyrabiał niejako sobie markę, zależało mu na jakości. Szukał, kombinował, dobierał ludzi, eksperymentował z brzmieniem. Był kierownikiem przedsięwzięcia. Natomiast później wchodził do studia jak robotnik, który musi odbębnić osiem godzin codziennie w fabryce. Jaki wpływ na rozwój produktów i jakość, na przykład japońskich telewizorów, ma robotnica przy taśmie w fabryce pod Ostaszewem? Ona ma umowę o pracę i musi do fabryki codziennie przychodzić, choć jest zmęczona. Bohlen ma kontrakt z wytwórnią, a chęci pewnie coraz mniej.

Dobrze że jest jeszcze ktoś taki jak Mike Oldfield - na niego zawsze mogę liczyć , jeśli nie widowiskowy koncert to jakaś płyta którą mogę kupić w ciemno bo wiem że nikogo nie naśladuje.

Akurat Oldfielda nie lubię. Zbyt cukierkowy i jakiś taki niemiło patetyczny.

Prophet5 pisze:Jaki wpływ na rozwój produktów i jakość, na przykład japońskich telewizorów, ma robotnica przy taśmie w fabryce pod Ostaszewem?

Może namalować mały kwiatek na obudowie na przedzie TV
A Bohlen jak Bohlen. Myślę, ze zgodzę się z opiniami, że w ostatnich latach jest mało twórczy choć podoba mi się parę utworów z ostatnich kilku lat. Teraz latem chętnie wracam do "You can get it" (modern mix) oraz Summer love. Co do Blue System i Modern Talking to też mam swoje ulubione utwory.

zapewne różnica jest spowodowana czasem poświęconym na tworzenie danych piosenek czy płyt. Za czasów MT Dieter bardziej sie starał jak to na początku kariery by te wszystkie kawałki miały nie tylko ręce i nogi ale i klimat. No a teraz gdy jest już starym wyjadaczem cenionym i znanym to pisze aby pisać. Rozleniwił sie kompletnie i pewnie u niego płyty czy piosenki powstają błyskawicznie a przecież mógł by się wstrzymać jeszcze z ich wydaniem i lepiej je dopracować może nawet przerobić ale po con przecież i tak najwięksi fani wyczekują na jego produkcję jak na zbawienie.

Dieter całkiem nieźle wygląda jak na swoje lata. A jeśli chodzi o jego współczesna muzykę, to mi bardzo podobają się niektóre utwory napisane dla Marka (YCGI, cały Dreamcatcher i Summer love) i We have dream. Mam nadzieję, ze jeszcze napisze coś w tym stylu bo na muzykę w stylu BS nie ma co liczyć

Peter pisze:Dieter całkiem nieźle wygląda jak na swoje lata.

Po tylu zabiegach plastycznych i kosmetycznych wcale nie dziwota...

ArCrack pisze: Thomas każdą płytę nagrywa w innym stylu i w związku z tym "rozwija się muzycznie". Gdy tylko Dieter nagrywa coś innego niż szybkie, dance'owe kawałki pojawiają się głosy, że olewa swoich fanów. Skąd taka podwójna miara?

Ty jesteś po stronie Dietera i zawsze będziesz jego bronił, a prawda jest taka, że Dieter poza drobnymi wyjątkami nie robi dzisiaj dobrej muzyki, za to Thomas cokolwiek zrobi to jest świetne (wyjątkami są moim zdaniem Souled i Live concert wtedy to zaczęło mu brakować koncepcji, podobnie jak teraz Bohlenowi). Możliwe jednak, że ta kiepska muzyka np: cały Cload dancer może się nazywać, że Dieter się rozwija muzycznie.

Przemo pisze:Ja, jak na razie, niczego zachwycającego w jego ostatniej twórczości (i stwierdzam to z przykrością), nie znajduję. Wolę już chyba SiB, bo oni, mniej czy bardziej umiejętnie, dają mi namiastkę tego, co zawsze uwielbiałem. I naprawdę wolę stylizowane na Dietera "Magic Mystery", czy "Point of No Return" niż "Be My Boyfriend", albo kolejną balladę jakich dziesiątki Bohlen napisał już wcześniej.

Mam rozumieć, że to żart? Prawda,że Bohlen nie uraczył nas zbyt wieloma dobrymi rzeczami, ale jednak jego produkcje są nieporównywalnie lepsze niż SIB. Wystarczy wymienić DTH, YCGI, Summer love, We have a dream, Why the kiss, Love is a game, Take me tonight i jeszcze parę innych. zresztą wystarczy przyjrzeć się sprzedaży płyt wyprodukowanych przez Bohlena i SIB, albo miejsca na listach przebojów obu artystów. Jak dobrze napisałeś SIB dają jedynie namiastkę tego co lubimy.
Naprawdę trudno wymienić udane kompozycje SIB może jedynie DR. No, przyzwoite są Heaven and hell i Shadows of love ale do perfekcji dużo im brakuje. A Magic Mystery to już moim zdaniem przesada. JA nie wiem jak można słuchać czegoś takiego.

heh odnośnie zabiegów plastycznych to ponoć słyszałam ze Dieter woli być naturalny że nie będzie się im poddawał aaale, jeśli chodzi o jego wygląd to wiek u niego widać chyba tylko na twarzy bo reszta jest suuuper <hahaha>.Dieter faktycznie coś nie błyszczy jeśli chodzi o nowa ekstra muzę, a z kolei sam Thomas hmm nie jest dobry i nie jest zły ale jednak razem sa najlepsi.

Przemo pisze:Ja, jak na razie, niczego zachwycającego w jego ostatniej twórczości (i stwierdzam to z przykrością), nie znajduję. Wolę już chyba SiB, bo oni, mniej czy bardziej umiejętnie, dają mi namiastkę tego, co zawsze uwielbiałem. I naprawdę wolę stylizowane na Dietera "Magic Mystery", czy "Point of No Return" niż "Be My Boyfriend", albo kolejną balladę jakich dziesiątki Bohlen napisał już wcześniej.

Podpisuje się rękami i nogami pod tym. Oprócz singla YCGI nic ciekawego od wydania "Dieter Der Film" spod ręki Bohlena nie powstało.

I tu się z Tobą nie zgodzę. Dieter co prawda wydał dwa nudne albumy: Mr Lonely i Cload dancer ale wydał masę ciekawych, dobrze zaaranżowanych rzeczy i do tego brzmiących współcześnie. O DTH i udanych piosenkach Medlocka już wspomniałem, a teraz warto wspomnieć jeszcze o Fly alone i innych produkcjach dla DSDS. A SIB no cóż. Mi się podoba tylko Dr. No, który jako jedyny utwór jest ciekawy, udanie nawiązuje do muzyki BS, nie jest kalką, a reszta to muzyka bliska disco polo wystarczy wspomnieć taki Point of no return. Niby utwór może się podobać ale to jednak jest kicz i nic poza tym.