Backstreet Boys i Nick Carter
: pn maja 03, 2010 8:41
Pomimo obiecujących początków i zainteresowania Jive Records ich debiutancki album, zatytułowany nazwą grupy, ukazał się dopiero po 4 latach. Dzięki pochodzącym z tej płyty singlom "Quit Playing Games (with my Heart)" i "As Long as You Love Me" szybko podbili światowe listy przebojów, a debiutancka płyta sprzedała się w ponad 13 milionach egzemplarzy.
Kolejny album "Millenium" (1999) tylko w ciągu pierwszego tygodnia sprzedaży osiągnął milionowy nakład, a w samych Stanach Zjednoczonych znalazł ponad 12 milionów nabywców. Następny krążek Backstreet Boys, "Black & Blue" ukazał się roku 2000 - również debiutował na 1. miejscu Billboardu i osiągnął wielomilionowy nakład. W sumie albumy zespołu znalazły ponad 73 miliony nabywców na całym świecie.
Pięć lat po wydaniu płyty "Black & Blue", najsłynniejszy boysband lat 90. powrócił z nowym materiałem. Album "Never Gone" ukazał się w czerwcu 2005 roku. Według własnych zapowiedzi, wokaliści dorośli i dojrzeli, czego efektem miała być zmiana muzyki, a także tematyki tekstów. Za produkcję "Never Gone" odpowiadali Billy Mann (Pink, Sting), John Ondrasik, John Fields (Switchfoot), The Underdogs, Max Martin i John Shanks (między innymi Sheryl Crow, Alanis Morissette, The Corrs, Rod Stewart, Joe Cocker). Piątka Amerykanów zadedykowała płytę pamięci ojca Kevina Richardsona, który zmarł na raka.
Ostatnią płytą w dorobku formacji jest wydany w październiku 2009 roku longplay "This Is Us".
Najbardziej znaną postacią jest tam Nick Carter
Urodził się 28 stycznia 1980 roku w Jamestown, w stanie Nowy Jork. Swoją przygodę z muzyką rozpoczął pod koniec lat 80. coverami z repertuaru między innymi Billy Joela („Uptown Girl”), Neila Sedaki („Breaking Up Is Hard to Do”) i Gisele MacKenzie („Hard to Get”). Niektóre z tych wczesnych wykonań artysty znalazły się na wydanym po latach albumie demo „Before the Backstreet Boys 1989–1993”.
Swoje początki wiązał z aktorstwem. Zaczął na początku lat 90., choć większą rólką był dopiero udział w hollywódzkiej produkcji „Edward Nożycoręki”. W tym samym czasie, wspólnie z przyjaciółmi założył mini grupę wokalną i nawiązał współpracę z managerem Lou Pearlmanem, który z kolei zaproponował, by poszukać czterech lub pięciu chłopaków i stworzyć boysband. Do grupy dołączył wtedy A. J. McLean, Kevin Richardson, a następnie jego kuzyn - Brian Littrell. W ten sposób powstał zespół Backstreet Boys. Mimo, że ich debiutancki singiel zdobył lokalną popularność w rozgłośni radiowej w Orlando – ich startu nie można było jednak nazwać udanym. Przełomem okazało się zaprezentowanie formacji na rynku europejskim. Był rok 1995, a chłopcy osiągnęli niebywały sukces komercyjny. Ale szczyt ich popularności miał przypaść na końcówkę dekady.
W 1999 roku wskoczyli na sam szczyt notowania „Najgorętszych Młodych Artystów poniżej 21 Lat” magazynu Teen People, a sam artysta został nazwany Największym Idolem Nastolatków. To samo pismo umieściło go rok później w 50. Najpiękniejszych Ludzi Świata. Na fali tej popularności boysband pojawił się w jednym z odcinków serialu „Sabrina nastoletnia czarownica”.
W 2002 roku Carter zdecydował się na rozpoczęcie kariery solowej. Jego debiutancki longplay nosił tytuł „Now Or Never”. W tym samym roku muzyk głosami czytelników CosmoGirl został nazwany Najseksowniejszym Człowiekiem Świata. Nad swoim drugim krążkiem zaczął pracować w 2003 roku. Sprawę jednak trzeba było odsunąć w czasie z powodu wejścia do studia Backstreet Boys.
Rok później zagrał w horrorze „The Hollow”.
W październiku 2006 roku razem ze swoim rodzeństwem pojawił się w telewizyjnym show „House of Carters”. W programie wystąpiła cała piątka Carterów.
W maju następnego roku został wybrany Specjalnym Ambasadorem Roku Delfina. Na rzecz tej akcji nagrał wtedy piosenkę i uczestniczył w spotkaniach promujących przedsięwzięcie w lokalnych szkołach. W tym samym roku zagrał w niezależnym filmie „Fast Glass”. Pierwotnie obraz miał trafić do kin w 2008 roku, w końcu jednak trafił na półkę i czeka w kolejce dystrybucyjnej.
Jednym z jego najnowszych dokonań muzycznych było nagranie w 2009 roku duetu z piosenkarką Jennifer Paige. Para zaśpiewała razem utwór „Beautiful Lie”.
Artysta przyznał się do uzależnienia od alkoholu i narkotyków. Skończył jednak z nałogami, gdy zdiagnozowano u niego zapalenie mięśnia sercowego. Obecnie szczyci się prowadzeniem zdrowego stylu życia – drinki zastąpił uprawianiem sportu, czasem zdarza mu się też grać w gry video.
źródło: http://www.rmf.fm/muzyka/biografia,309, ... ,Boys.html i http://www.rmf.fm/muzyka/biografia,1174 ... arter.html
Mogę polecić dwie piosenki starego BSB: "Get down (you're the one for me)" i "Everybody Backstreet's back' może jeszcze "The call" a większość to dość schematyczne ballady. Za to w szybszych utworach niekiedy czuć rękę Maxa Martina (Everybody) i brzmia jak piosenki Britney Spears - dla mnie super. Fajne są też nowe piosenki robione przez RedOne ("Straight Through My Heart") niesamowita dawka energii i dobrego synthpopu, ale obok tej i jeszcze jednej RedOneiwskiej i martinowskiego "Biggera" płyta "This is Us" nie robi wielkiego wrażenia. A z solowych nagrań Nicka polecaam taneczne "Beautiful Lie", bo NON to raczej pop rock, ale momentami dość fajny, także są tu robione niektóre piosenki przez Maxa. Fajna jest jeszcze piosenka robiona przez Toby'ego Gada, ale ta jak i pozostałe solowe sukcesu na liście nie odniosły.
Nie wiem jak jest teraz 