Forum ModernTalking.pl

Wciąż nie mogę uwierzyć w to, z jak ciepłym przyjęciem spotkał się na forum mój skromny "wiersz" o Modern Talking. Pomyślałem więc, że może warto by utworzyć w dziale Offtopic taki specjalny kącik gdzie każdy mógłby spotkać się z nutką skromnej poezji, słuchając np. przy tym muzyki MT A może znajdą się i tacy, którzy zechcą tu coś sami napisać ? Mam też nadzieje że "kącik z wierszem" nie zaburzy harmonii układu strony moderntalking.pl
Przy okazji prosiłbym też Administratorów o przesunięcie mojego postu p.t. "Wiersz o Modern Talking" do "Kącika z wierszem"
z góry b. dziękuję
A teraz dla tych, którym spodobał się "Wiersz o Modern Talking" kolejna propozycja mojego autorstwa

"A ona wciąż kochała kamienie..."



A ona wciąż kochała kamienie
Układała je w swoim ogrodzie
Miała tam oczko, dla oka wytchnienie
I łabędzia co pływał po wodzie

Wnętrze ogrodu pałało zielenią
Miała w nim kwiatów, kolorów zastępy
Zaś ona sama pałała nadzieją
Że w końcu trafi na kamień zaklęty

Lecz każdy po który sięgała
Choć od poprzedniego zdawał się inny
Mimo że serce weń całe wkładała
Okazywał się martwy i zimny

Więc otaczała się żywą zielenią
Myślała - i kamień znajdzie tu miejsce -
I znów pochylała w ogrodzie z nadzieją
Że w końcu trafi na czułe serce


Jej ziemski Eden...

No, bardzo fajnie się tego czyta, masz talent.

Powiem Ci, że masz talent! To sa naprawdę piękne wiersze!

Przyznam się, że z początku obawiałem się Waszej krytyki (a może i wciąż się obawiam ) ale w końcu się przełamałem i postanowiłem umieścić tutaj swój wiersz, zachęcając jednocześnie pozostałych użytkowników, do napisnia takowego - jest to po prostu czysta przyjemność
Bardzo proszę o obiektywną ocenę
Chciałbym jeszcze dodać, że wiersz napisałem z serca. Starałem się "poetycko" (to chyba za duże słowo ), wyrazić moje przemyślenia

Zwycięstwo

Jesteś moim sercem, jesteś moją duszą
Możemy wygrać jeśli tylko chcemy
Niech Nasze serca, do walki o pokój ruszą
W walce nie będziemy sami, to wiemy

Geronimo zabierze nas swoim samochodem
Ten wyścig wygramy!
Przepłyniemy wielką wodę,
Bo nie jesteśmy sami

Przeleci nad nami wielki, metalowy ptak
Nad wielkim kanionem odwagi i męstwa
To jest dla nas dobry znak
To jest oznaka zwycięstwa

Bo jeśli miałbym Cię nie mieć
Nie miał bym także odpowiedzi
Do wszystkiego naszła by mnie niechęć a
Zło, w puszcze swej już niewygodnie siedzi…

Jednak pokój na Ziemi jest już wywalczony
Chyba o to Nam chodzi ?
Tam idzie człowiek swą walką zmęczony a
Tutaj słońce Nam wschodzi…

Pozdrawiam
Wielki Fan MichałT

Powiem Ci, że czyta się fajnie ale szczerze mówiąc to nie jest nadzwyczajny. Jakoś mi tych rymów brakuje. Ale ja to w ogóle nie umiem pisac wierszy więc nie mi to oceniac.

alunia13 pisze:Powiem Ci, że czyta się fajnie ale szczerze mówiąc to nie jest nadzwyczajny. Jakoś mi tych rymów brakuje.

Bardzo się cieszę, że się go dobrze czyta Rymów pewnie może brakować, z powodu tego, że czasami pojedyncze wersy są nieco zadługie i rym ten może się gdzieś zagubić - sam to nawet zauważyłem Gdy czytam go na szybko, sam się dziwie gdzie się podziały rymy dopiero jak zacznę wolniej, w większym skupieniu, to wtedy je odnajduję
Ewentualnie możemy uznać wiersz za "pół biały"
Poza tym, zdaje sobie sprawę, że mojemu wierszykowi do poezji to dalekooooo...

Pozdrawiam
Wielki Fan MichałT

Nie każdy wiersz musi miec rymy Ale ciesze się, że próbujesz!! Mam nadzieję, że jeszcze cos stworzysz

Pochodzę z takiej miejscowości, która przed wojną nazywała się Gottesberg. Chciałem wspomnieć ludzi, którzy mieszkali tu kiedyś i właśnie z myślą o nich napisałem poniższy wiersz, to takie wspomnienie - czarno-biała, pożółkła fotografia...

"Gottesberg, rok 1914"

Pokryty kurzem, pożółkły pamięci ślad
Zapomnieni ludzie
Dawno miniony świat

Czarno-biała fotografia a na niej,
W koronkowej, długiej sukni Dama
Z gustowną parasolką w ręce

A przy niej wytwornie ubrany Pan
W szykownie skrojony frak
Z laseczką o srebrnej, ozdobnej rękojeści

On pochyla się i coś do niej szepce
Oboje zaś razem jak żywcem wyjęci
Ze znanej Prusa powieści

I pewnie tak jak nie raz my
Trzymali się za ręce
Kochali się, wierzyli w sny
W których będą żyli wiecznie

Lecz gdyby nie to stare zdjęcie
Ten zakurzony kufer i strych -
To czy dla mnie nie było by tak
Jakby nigdy nie było tu ich ?

Widać, że czujesz poezję O to właśnie w tym chodzi, żeby napisać co się czuję, a nie jakieś wypociny tylko ładnie wyglądające i niby niosące jakąś treść, której jednak sam autor, pisząc - nie czuł Widać, że Ty czujesz o czym piszesz

Pozdrawiam
Wielki Fan MichałT

Dzięki Michał. I dziękuje że też dołączyłeś próbkę swojego autorstwa. Widać w niej że kochasz Modern Talking

Didi&Thomas pisze:I dziękuje że też dołączyłeś próbkę swojego autorstwa. Widać w niej że kochasz Modern Talking

Choć raczej talentu do pisania poezji nie mam to lubię czasami sobie napisać taki wiersz. Niedość, że jest to cudowne odprężenie i niesamowita frajda (polecam wszystkim ), to jeszcze można troszkę wytężyć mózg, szukając rymów, które utworzyły by sensowną całość wiersza

Pozdrawiam
Wielki Fan MichałT

Będąc kilka dni na banicji, miałem dużo czasu do przemyśleń. Oto ich wynik:

W każdym z nas

W każdym z nas jest coś bardzo ważnego,
Coś co odróżnia nas od innych
Coś czego nie można zatłamsić, zamknąć…
Coś niesamowitego
Poczucie,
Które niezależnie czyś duszą mały, czy duży,
Żyje zawsze i
Mur, z fałszywych cegieł
Burzy
Jej powinniśmy dziękować, za wszystko
Co dzisiaj mamy
Niestrudzenie na torze życia, tamowała
Wszystkie pociągi pędzące ku nam
Dodawała nam skrzydeł w potrzebie, by
Rzeka nas stąd nie zabrała
Ktoś jednak zbudował mur
milczenia
Wielki, ogromny – nie do przeskoczenia
Na próżno go wysadzać, na próżno siłą go brać
Nic tutaj to nie da
Bo trzeba na rozum to brać
Coś w nas już się odzywa bo
Ma coś do powiedzenia
Nie może wytrzymać w kaftanie swym tak
Mocno opasanym
Rozrywa go w strzępy i
Burzy zasłonę milczenia
I mur jeszcze naprawią
I płaszcz nowy się wynajdzie
Zagrodę, być może tu jeszcze postawią
Lecz Wolność swą siostrę Wiktorię
zawsze i wszędzie znajdzie

Pozdrawiam
Wielki Fan MichałT

Tym razem wiersz, którego część wybrałem do swojego podpisu na forum. Słowa tego wiersza można sobie podłożyć do melodii refrenu "IF I..." z płyty "Victory" MT i można sobie ponucić po Polsku Prawie pasuje - sprawdźcie

"Gdybym miał nie widzieć słońca już..."
(If I...)


Gdybym miał nie widzieć słońca już
Nie usłyszeć ptaków, nie czuć róż
Gdybym w głębi serca poczuł że
Mój kruchy los, już kończy się

Wtuliłbym w Twe włosy moje łzy
Ofiarował kroplę jednej z nich
Żeby mogła wsiąknąć w Ciebie tak
Jak w szczęśliwych dniach, wnikałem ja

Potem ująłbym Twe dłonie w swe
Szepnął "Zawsze będę kochał Cię"
W każdym wschodzie słońca, w woni róż
Gdy zechcesz, to odnajdziesz mnie


Gdybym miał nie widzieć słońca już...

Wstaję rano
Smutna mina
Bo wnet szkoła się zaczyna
Idąc myślę, Histra, Matma
Czwórka, Piątka
Szkolna Furtka
Zdjęta kurtka
I komputer co już czeka
Informatyk co się wścieka
Wnet komputer kazał włączyć
I Internet nam załączyć
Wchodzę więc
Gdzie zawsze wchodzę
Nauczyciel, daje już zadanie nowe
A ja wchodzę na forum internetowe
Wchodzę, patrzę i się smucę
Nauczyciel zauważył
Pyta szczerze co się stało
- Gadał jeden, już nie gada
Jakby tego było mało
Co napisał, skreślił potem
Ja zostałem z postem głupim
Co tematu się nie trzymał,
A o ważnych rzeczach wspominał
Na dokładkę „krzyknął” głośno,
„Niech pan admin coś z tym zrobi”,
A on się usposobił
Na banicję mnie zsyłając
Bez żadnego ostrzeżenia,
Nóż w plecy i dowidzenia
Lecz w przyszłości będę czujny
Na takich co każdym coś wypominają
A o muzyce wiedzy nie mają
I sami tematu, nie zawsze się trzymają
Na takich co piszą głupot dużo
Które zamiast uczyć - nużą
A zwłaszcza na takich co władzę mają,
A źle z niej korzystają
Nauczyciel mówi do mnie:
- Taki system wnet utonie,
A na razie niechaj myślą,
że racja jest po ich stronie.

Pozdrawiam
Wielki Fan MichałT

Didi&Thomas - jestem pod WIELKIM wrażeniem Twoich wierszy!!!! Są piękne naprawde!!

Zgadzam się, wiersze Artura zasługują na uznanie Bardzo dobrze się je czyta i zawsze niosą ze sobą jakieś ważne treści

Pozdrawiam
Wielki Fan MichałT