Za coś w jury znaleźć się trzeba, nie biorą tam przecież ludzi z łapanki na ulicy. Bohlen trafił ze względu na muzyczne sukcesy, Thomas Stein ze względu na pozycję w branży, Shona Fraser i Thomas Bug ze względu na zawód (dziennikarze muzyczni). Z tej czwórki utrzymał się jedynie Bohlen, bo potrafił zbudować własną markę. Dziś to nie jest Dieter Bohlen z Modern Talking, tylko Dieter Bohlen "Pop-Tytan". Jak idiotyczne nie byłoby to miano, to udało mu się wypromować jako osobowości medialnej i dziś funkcjonuje już niezależnie od Modern Talking (mowa oczywiście o krajach niemieckojęzycznych). Ale nie o Bohlena tu chodzi.
Do czego dążę - Thomas tego nie ma. Czy to u siebie w kraju, czy to u nas, czy to w Rosji, czy w Iranie, jest kojarzony ze względu na przeszłość w Modern Talking i tylko dlatego. Jemu nie udało się w żaden sposób wypromować w oderwaniu od MT i stąd wielkie napisy "from Modern Talking" w każdym możliwym miejscu. Pytanie, czy w ogóle Thomas jest w stanie coś takiego zbudować i czy ma to sens? Na oba pytania odpowiedziałbym "nie".
Nie jest w stanie, bo nie ma wystarczająco dużo charyzmy, aby media interesowały się tym co mówi i robi. Raz podjął próbę zrobienia medialnego zamieszania wokół swojej osoby, gdy opublikował książkę, po czym szybko spuścił z tonu. On po prostu nie umie funkcjonować w taki sposób. Ma to swoje dobre strony, bo fani mogą go uwielbiać jako nieskazitelnego, ale ma też złe, bo nie jest interesujący dla "ogółu". I przez to są później odwoływane koncerty (za wyjątkiem tych z repertuarem MT) i płyty przekładane na bliżej nieokreśloną przyszłość - brakuje szerszej publiczności, która to sfinansuje.
A dlaczego budowa marki w oderwaniu od MT nie ma moim zdaniem sensu? Bo nie tego się od Thomasa oczekuje! Thomas ma śpiewać taneczne, popowe przeboje, najlepiej blisko związane z MT. W ostatnich 10 latach każdy jego muzyczny sukces związany był z muzyką, właśnie taką, a koncerty z przebojami Modern Talking to namiastka samego Modern Talking, jedyna możliwa ze względu na brak aktywności Bohlena. Nie powiodły się żadne próby jazzowo-swingowe, tańce w konkursie Eurowizji ani projekt jurorowania za naszą wschodnią granicą.
Po duecie z Omidem wiele sobie nie obiecuję ze względu na tę perską stylistykę, której nie lubię. Ale co innego Thomasowi pozostało? Poza fanami i Persami i tak nikt tego nie zobaczy, na koncerty z Modern Talking Band nie będzie to miało żadnego wpływu, na nową płytę Anders | Fahrenkrog (o ile w końcu powstanie) może mieć tylko pozytywny, bo Farhad Zand podejdzie do sprawy z większym entuzjazmem (
).
Persowie nieszczególnie się nawet lubią z Arabami, nie mylcie ich. Mają inny alfabet, inną kulturę.
