Systems In Blue - Point Of No Return

[Peter]

Nigdzie go nie rozreklamowywałem, napisałem jedynie, że dla mnie to najlepszy utwór z tego albumu. Ma piękną melodia, nigłupi tekst, a poza tym z natury lubie takie romantyczne, smętne kawałki.

Właśnie o taką reklamę mi chodziło. Pozdrawiam.

[Peter]

Callin' lady Loraine akurat jest fajny, miałem na myśli Voodoo queen.

[ArCrack]

Ja ze spraw porządkowych - jeśli dopisujemy coś do poprzedniego postu, proszę robić to używając a nie wysyłając następny. Kilka poprzednich poprawiałem, ale od teraz będę po prostu kasował ten drugi.

[Peter]

Jedno trzeba im przyznać dobrego: warstwa tekstowa, mimo, że nie zawsze ambitna jest naprawdę znakomita Story of Lara Lane, Avalon.

[Peter]

Po wysłuchaniu tego na profesjonalnym sprzęcie nasunęły mi się takie oto refleksje:
1. Point of no return - fajny, melodyjny kawałek. Piosenka mogła być jednak bardziej dopracowana, ma za płytki beat.
2. Winner ciekawie zaaranżowany danceowy utwór. Udana kompozycja.
3. 1001 nights - jeden z lepszych utworów na płycie o nieco orientalnej stylistyce.
4. Avalon - niezły spokojny utwór, nieco tajemniczy.
5. Every little thing - fajny szybki kawałek.
6. Voodoo queen - przeciętny utwór, jednak dość ciekawie zaaranżowany.
7. Story of Lara Layne - fajny wolniejszy utwór o celtyckiej melodii.
8. Calling Lady loraine - świetny danceowy utwór, jeden z lepszych na płycie.
9. Sarrah's dream - cudna samba, najpiękniejszy utwór na płycie.
10. Le vent M'a dit - fajny utwór z elementami muzyki francuskiej, bardzo ciekawie zaaranżowany.
11. Can't stand the pain - typowy upychacz, najsłabszy utwór na płycie. Kompletnie mi nie leży, nie umię się do niego jakoś przekonać, może dlatego, że brakuje mu chwytliwej melodii.
12. Magic mystery - niesamowity utwór o ogromnej energii.
13. Only 4 U - ładna ballada, choć trochę monotonna.
Z tą płytą inaczej niż z płytami BS tam zachwyt przychodził od razu, a ta z czasem zaczęła mi się podobać.

[Peter]

Właśnie sobie tego teraz słucham. Podoba mi się to na co teraz wpadłem: to album koncepcyjny. przenosi nas do świata baśni, mitów i magii. Może się wydawać, ze nie do końca koncepcyjny. Otóż wydaje się, że nie wszystkie piosenki tworzą zgraną całkowicie calość, na pierwszym słuchaniu "1001 nights" i "The story of Lara Layne" pasują do klimatu płyty jak kwiatek do kożucha. Ale to tylko aranżacje sprawiają takie wrażenie. Pierwsza piosenka bardziej pasowałaby na albumy Engelberta niż BS, bo nie ma nic z klimatu tej grupy, druga także lepsza byłaby dla Bonnie Tyler niż dla BS. Ale kiedy wsłuchamy się w teksty to nie tylko są bardzo dobre, a tworzą własnie bardzo podobną tematykę. SIBowie sie nawet postarali o ozdobniki utworów, np: w "Magic mystery" mimo, że refren jest kalką MS (melodia i tekst sa tu inne). Podoba mi się także to, że udało im sie niemal perfekcyjnie przywołać ducha Blue System tym albumem.

[MODERN JEANNE]

Mi się przy Point Of No Return- Systms in Blue świetnie remontowało mieszkanie.
Polecam to innym-działają bardzo energetyzująco.
Ale tak się złożyło ,że podczas słuchania tego albumu pies mi zdechł ze starości i od tamtej pory nie włączam sobie tego bo mi psa przypomina
No cóż może kiedyś się przełamię bo piosenki nawet fajne.I to racja,że są bardzo baśniowe i przypominają Blue System a nawet są w stylu Papa Dance.
Bardzo lubię piosenkę Every little thing

[disco-man]

Od początku bylem zachwycony projektem Systems In Blue.Wiedziałem że to specjaliści,którzy latami podpatrywali pracę Bohlena i Luisa.Gdy pierwszy raz usłyszałem Magic Mystery-wiedziałem że jestem już ich fanem.Fenomenalny utwór o ogromnym potencjale.W skrócie cudowne disco.Za Winner nie przepadam,ale to "coś" co łączy zwrotkę z refrenem jest genialne! Every little thing to jeden z moich faworytów( instrumental szczególnie!),obłędna Voodoo queen,Lady Lorraine jest niestety zbyt discopolowe,choć ma ładny refren,Sarah dream uwielbiam,La vent...nie lubię za zbyt spaprany refren, za Can't stand the pain też nie przepadam,utwór robiony na siłę z beznadziejną melodią,Only 4 U z kolei bardzo lubię,choć piosenka jest trochę monotonna.Album Point of no return to bardzo ciekawa propozycja,wręcz lektura obowiązkowa dla każdego miłośnika lat 80 i każdego sympatyka dobrej,dopracowanej,dyskotekowej muzyki,muzyki która ma to "coś".