Forum ModernTalking.pl

To ja napisze o swoich wrażeniach

You're My Heart, You're My Soul - Piosenka historyczna,wizytówka zespołu...bardzo lubię ją za tę jej "prostotę"...Piotrek dobrze zauważył że druga zwrotka jest bogatsza...też bardzo lubię to "wycie" i zaciąganie, jeszcze w tej wersji na końcu super jest ten "porwany refren". 6/6

You Can Win If You Want - Gdy ją pierwszy raz usłyszałem bardzo mi się spodobała szczególnie wysoki refren. 5.5/6

There's Too Much Blue In Missing You - Głos Dietera jak i całą piosenkę doceniłem dopiero po pewnym czasie,fajny klimacik...a najlepsze kawałki utworu to gdy Dieter śpiewa:"Look at me I'm the lucky one,Without feelings you can't be strong" i zdanie w refrenie:"Your love slipping away, a little bit every day". 5/6

Diamonds Never Made A Lady - Tu nie podoba mi się za bardzo refren, zwrotki są okey. 3.5/6

The Night Is Yours, The Night Is Mine - To jest bardzo ciekawy utwór,zaczyna się od refrenu potem są cudnie zaśpiewane zwrotki, i tak na przemian kilka razy a "bomba" wybucha kiedy jest zwolnienie i Thomas śpiewa: "Girl, when I see you smile...",bardzo mi się pdoba.
5.5/6

Do You Wanna - Utwór z jednym z najlepszych refrenów w pierwszym okresie twórczości,super go chłopaki ciągną: "Do you wanna make it allright,Do you wanna heaven is tonight...", plus ta muzyczka jak się zaczyna i między zwrotkami to uczucie jakby się w ciebie wkręcała. 6/6

Lucky Guy - Piękne zwrotki,refren nie jest już taki, fajnie wstawki Thomas po refrenach. 4/6

One In A Million - Znowu pięknie zaśpiewane zwrotki,harmonijka,a refren...? nie mogę go znieść,w ogóle mi się nie podoba przez co bardzo rzadko słucham tego utworu. 2.5/6

Bells Of Paris - Nigdy nie przypadła mi do gustu, wnerwia mnie. 1/6

Tak... Pierwsze nie zawsze jest najlepsze, ale akurat nie w tym przypadku. Fajna płyta. Niektórzy twierdzą nawet, że kamień milowy w muzyce. Ja bym raczej powiedział kamyczek. W zestawieniu różnych płyt z tego okresu na The first album jest coś innego. Nie świeżego, odkrywczego, lecz właśnie innego. To coś tkwi w oryginalnym połączeniu różnych muzycznych tropów i nadaniu im nowej jakości. Bohlen wydając na świat swoje dziecko popisał się pomysłowością, aranżacyjnym kunsztem, wyczuciem. Stworzył bardzo nowoczesną płytę, pod każdym względem różnorodną, dynamiczną, zaskakującą. Muzycznie eksperymentował, co zdarzyło mu się potem dopiero przy Blue System. Nie był tępym antagonistą, lecz kreatorem, pewnym swego rzemieślnikiem. W gotowym muzycznym produkcie wszelakiego pochodzenia wykuł swoje piętno. Michael Cretu na tożsamych podwalinach stworzył Enigmę, Timbaland wylansował swoje gwiazdy. Za płytę 6/7 w subiektywnej skali ocen.

No tak, pierwszy album Modern Talking i według mnie na bardzo wysokim poziomie

"You're my heart, you're my soul" - pierwszy kawałek, do którego każdy podchodzi z ogromnym sentymentem Poza tym, romantyczna tematyka dodaje uroku

"You can win if you want" - bardzo podoba mi się przesłanie! Zawsze jak mam doła, wczączam ten utworek i odzyskuje zapał do działania

" The night is yours, the night is mine " - świetne refreny i chórki!

" Do you wanna " - przyznam szczerze, że tekst tej piosenki mnie rozbraja

" One in a million " - jedna z moich ulubionych ballad Modern Talking

Pierwszy album Modern Talking to oczywiście bardzo dobra płyta. Co prawda tracklista jest troszeczkę za któtka jak dla mnie, ale jakość piosenek ma większe znaczenie niż ich ilość. Ma chyba najciekawszą okładkę spośród wszystkich płyt duetu - negatyw pierwszego singla. Krążęk ma według mnie najbardziej dyskotekowy klimat; kolejne albumy były już troseczkę inaczej aranżowane, ale takżę są bardzo dobre Najlepsze utwory według mnie to kolejno:

You're My Heart, You're My Soul: NAJWIĘKSZY HIT MODERN TALKING Piosenka jest świetna. Nie ma lepszej od niej
You Can Win If You Want: Kolejny genialny kawałek. piosenka z najwyższej półki
Lucky Guy: Następny po dwóch singlach świetny przebój
Diamonds Never Made A Lady: Naprawdę dobra piosenka. Bardzo podoba mi się jej początek
Do You Wanna: Piosenka ma wspaniałą melodię Kocham ten utworek
Bells Of Paris: Bardzo dobry utwór; fajnie, że album kończy się taką piosenką
There's Too Much Blue In Missing You: Ma w sobie świetny klimat, odpływam, gdy jej słucham
One In A Million: Fajna piosenka, co prawda nie porywa mnie jak poprzednie, ale zapełniaczem napewno nie jest
The Night Is Yours - The Night Is Mine: Akurat ten kawałek najmniej przypadł mi do gustu z tej płyty, ale ogólnie na tym poziomie co One In A Million

Ocena w skali od 1 do 5:
5 - Bardzo dobra płyta

No więc ja:
You're my heart, you're my soul- uwielbiam ją, któż jej nie zna?
You can win if you want- mniej mi się podoba ale też ją lubię, bardzo mi pomaga gdy dążę do jakiegoś celu
There's Too Much Blue In Missing You- średnio mi się podoba, trochę dziwna dla mnie
Diamonds Never Made A Lady- podobnie jak u Marcina, podoba mi się porządek i przy okazji tytuł ukazuje pewną prawdę.
The Night Is Yours - The Night Is Mine- jest świetna, szczególnie refren
Do You Wanna- taka trochę dla mnie kościelna ale też mi się podoba ^^ I tutaj zgadzam się z Fanką MT, tekst chórków jest niezły
Lucky Guy- moja ulubiona piosenka z albumu, uwielbiam refren i początek
One In A Million- na początku jej trochę nie lubiłam ale po przesłuchaniu kilka razy zmieniłam zdanie. Dla mnie ta piosenka jest trochę inna niż reszta, nie wiem czemu.
Bells Of Paris- mniej mi się podoba ale początek ma fajny
Ogólnie płyta mi się podoba, uważam że MT dobrze dzięki niej zaczęli karierę. Pomysł na okładkę jest świetny (nie dlatego że wzięta z singla, ogólnie mi się podoba)

Może i recenzentem nie jestem ale również postanowiłam wyrazić swoje zdanie na temat
The 1st Album: Może pojadę od początku

*You're My Heart, You're My Soul - romantyczna, przebojowa swoimi rytmami porywa do tańca - jeśli chodzi o tekst jak najbardziej romantyczny "Jesteś Moim Sercem, Jesteś Moją Duszą" oddaje cały urok piosenki Jest to dłuższa wersja utworu i niektórzy są niecierpliwi więc może im się troszkę nie podobać ale mnie jak najbardziej odpowiada
*You Can Win If You Want - również jak Fanka_MT uważam, iż jest to piosenka z niesamowitym przesłaniem, która potrafi podnieść na duchu
*b]There's Too Much Blue In Missing You[/b] - Ta piosenka bardzo mnie uspokaja zwłaszcza początek wiem, że śpiewa Dieter ale jak dla mnie jest to miła i niespodziewana odskoczna co dodaje uroku całej piosence
*Diamonds Never Made A Lady - Piosenka po prostu REWELACYJNA, zawsze wyczekuje momentu, w którym Thomas zacznie śpiewać, ciekawa aranżacja muzyczna
*The Night Is Your-The Night Is Mine - "I will try to make your dreams come true" przepiękny tekst Najbardziej z całej piosenki podoba mi się to zwolnienie tempa gdy Thomas zaczyna tak wolno śpiewać
*Do You Wanna - no cóż słowa piosenki rozwaliły moją konstrukcję na cztery części jak na moje odczucie piosenka nieco wyróżnia się tle innych pod względem muzyki
*Lucky Guy - "over and over again" świetna piosenka zwłaszcza gyd śpiewają Oooo a póżniej następuje spokojny głos Thomasa.
*One In A Miolion - harmonijka na początku bardzo dodaje piosence...piękny tekst tak jak każdy MT...ciekawa aranżacja muzyczna
* no i ostatnia piosenka *Bells Of Paris - piosenka od samego początku aż do samego końca porywa do tańca
PODSUMOWUJĄC - Do You Wanna stała się przodująca piosenką pod względem rozbrajającego a zarazem odważnego tekstu, Pod względem porwania do tańca u mnie wygrywa You Can Win If You Want a pod względem wyciszenia to Bells Of Paris Jak coś jeszcze przyjdzie mi do głowy to napiszę

The 1st Album to płyta, która bez wątpienia jest bardzo ważna, jednak mam co do niej mieszane uczucia. Znajduje się tam kilka świetnych utworów, przede wszystkim pierwszy wielki hit Modern Talking "You're My Heart, You're My Soul". Z tego albumu również podobają mi się piosenki "You Can Win If You Want", "Diamonds Never Made A Lady", "Lucky Guy" i "Do You Wanna". Jeżeli chodzi o "There's Too Much Blue In Missing You", to na początku utwór ten nie przypadł mi do gustu, jednak po kilkukrotnym przesłuchaniu zmieniłam zdanie, teraz uważam, że jest ciekawy, mimo iż inny, głównie ze względu na wokal. Natomiast "The Night Is Yours, The Night Is Mine", "One In A Million" i "Bells Of Paris" są mi zupełnie obojętne i nie powracam do nich zbyt często. Moim zdaniem album jest dobry, aczkolwiek nie jest rewelacyjny.

Jak dla mnie The 1st Album to druga najlepsza płyta MT (zaraz po Ready for Romance) Dwa wielkie hity ("You're My Heart..." i "You Can Win"), świetna ballada z wokalem Dietera "There's Too Much Blue in Missing You", genialne "Do You Wanna" i "One in a Million"... Co tu dużo mówić - każdy utwór jest świetny!

Moja ulubiona płyta duetu.

You're my heart, You're my soul - wspaniała piosenka, doszlifowana, bardzo dobre chórki, dość bogate tło i ten dżwięk w drugiej zwrotce. Zdecydowanie najlepsza piosenka na płycie. Moja ocena 6-/6.

You can win if you want - kapitalne chórki, fajna gitarka w tle, słonie w zwrotkach. Najmocniejszą stroną tej piosenki jest refren. Moja ocena 5+/6.

There's to much blue... - piękna ballada. Dieter zwrotki zaśpiewał bardzo dobrze za to refren Birger zaśpiewał zbyt siłowo.
Bardzo dobra solówka na saksofonie. 5/6.

Diamonds Never Made A Lady - bardzo taneczna, świetnie zaaranżowana, bardzo dobre chórki i backvocal. 5/6

The Night Is Yours... - fajny bas, cudowna balladowa wstawka (brawa za pomysłowość). Wersja lepsza od wersji Simmonsa.
Ocena 5/6.

Do You Wanna - bardzo dobry aranż, świetne chórki. Nie podoba mi się jedynie fragment gdy Thomas śpiewa "...hear that question...". Po za tym OK. Ocena 5/6

Lucky Guy - małe zmiany aranżacyjne w stosunku do wersji RS spowodowały że piosenka stała się milsza dla ucha i bardziej dynamiczna. 5/6.

One In A Million - jedyna piosenka która mniej mi się na tym albumie podoba. Nie wiem dlaczego ale nie przekonuje mnie za bardzo do siebie ale nie pomijam podczas słuchania płyty. 4/6.

Bells of Paris - piękna piosenka ze wspaniałą aranżacją (szczególnie podobają mi się te motywy "francuskie"). Moja ocena 5/6.

Podsumowanie:
Spójny, miły dla ucha, zróżnicowany, spokojny i zarazem taneczny album. Słuchanie jego sprawia mi ogromną przyjemność.
Ogólna ocena 5+/6.

A ja tak sobie siedzę i słucham właśnie już drugi raz z rzędu The 1st Album Modern Talking, który udało mi się kupić kilka dni temu w jednym ze sklepów w moim mieście..
Muszę przyznać, że nie ma na tym albumie utworu, który by mi nie przypadła do gustu.. wszystkie są moim zdaniem bardzo dobre. Mogę ich słuchać na okrągło i powiem, że bardzo często wracam do tych piosenek z ogromną przyjemnością.
Jeżeli już miała bym jakieś wyszczególnić, to na pewno jest to:
Diamonds Never Made A Lady,
Dou You Wanna,
Bells Of Paris,
The Nights Is Yours – The Nights Is Mine (w tej piosence szczególnie bardzo spodobał mi się moment gdy w 03:40 minucie następuje to zwolnienie muzyki).

Ogólnie rzecz biorąc jeżeli mam ocenić album jako całość to jest to +5/6. Jak napisałam wcześniej nie ma piosenki na tym albumie która by mi się nie spodobała, dlatego też nie będę oceniać każdej z osobna.

Płyta kultowa

Muzyka80 | Recenzja: MODERN TALKING - The 1st Album

Wszystkich fanów Modern Talking i muzycznej dekady lat 80, serdecznie zapraszam do spontanicznych odwiedzin witryny Muzyka80, która nie jest szufladą jednego tylko stylu muzycznego, ale szeroko pojętej muzyki z lat 80. www.muzyka80.pl

Dzisiaj premiera recenzji pierwszej, legendarnej już płyty projektu Modern Talking.
Recenzja: http://www.muzyka80.pl/pages/details/id/4/idp/129

Z muzycznym pozdrowieniem:
Krisstoff74 (Muzyka80)

Swietnie napisana recenzja Krisstoff, czekam na wiecej!
Moze udalo by sie ja jakos dolaczyc (poprzez odnosniki etc) do nowo otwartego Modern Portalu?

Bardzo dobra recenzja, z tym że muzyków sesyjnych nie było wtedy trzech co czterech.

Minęło niemalże pięć lat od mojej recenzji tego albumu a to spory czas, przez który zmienił się mój pogląd na niektóre rzeczy, także na muzykę Modern Talking i dlatego chciałbym jeszcze raz od nowa opisać „The 1st Album” tak jak go teraz oceniam (później przyjdzie czas na pozostałe albumy).

Zawsze pierwszy album każdego wykonawcy czy zespołu jest bardzo ważny, zarówno dla samego twórcy jak i słuchaczy, a to dlatego, że pokazuje nam styl jakim chce się kierować dany artysta; z pewnością chce on wypaść jak najlepiej i stara się wyprodukować coś nowego, wyjątkowego; coś co spodoba się potencjalnemu słuchaczowi. Ten z kolei słuchając danego materiału ocenia czy dana muzyka mu odpowiada czy też nie.
„The 1st Album” Modern Talking jest właśnie takim albumem. Pojawił się w 1985 i zdobył dużą popularność dzięki melodyjnym utworom z „You’re My Heart, You’re My Soul” na czele. Pierwsza wspólnie wydana piosenka Thomasa i Dietera jak wiadomo nie była zbyt popularna na samym początku, jednakże z biegiem czasu coraz większa rzesza osób zaczynała doceniać ten wyjątkowy utwór. Dziś już nikomu go przedstawiać nie trzeba; jest to sztandarowy „hymn” duetu z piękną melodią i dobrą aranżacją. Świetna piosenka, która na zawsze zapisała się w historii muzyki lat 80. Pomimo swych lat nadal ktoś chce tego słuchać, i nie ma się co dziwić, bowiem jeżeli jest coś naprawdę dobre to będzie dobre zawsze.
Inne utwory zawarte na tym albumie również prezentują wysoki poziom pomimo, że niektóre z nich nie są tak bardzo popularne jak „You’re My Heart, You’re My Soul”. Jadąc zgodnie z tracklistą kolejnym utworem jest drugi singiel – „You Can Win If You Want”. Również jest to miły dla ucha kawałek, jednak w moim odczuciu nieco słabszy jak „poprzedniczka”, ale to już tylko kwestia gustu bowiem oby dwie piosenki stoją na wysokim poziomie.
Trzecia z kolei kompozycja „There’s Too Much Blue In Missing You” odróżnia się już znaczniej od dwóch pierwszych; ma bardziej „klimatyczną” melodię w zwrotkach (bardzo fajną z resztą), dzięki której jest ona niezwykle wyjątkowa. Ciekawostką jest tutaj fakt, że w zwrotkach słyszymy Dietera a w refrenie chórek, i czasami się zastanawiam czy Thomas brał w ogóle udział w jej nagrywaniu. Jest to jedyny utwór Modern Talking gdzie w ogóle go nie słychać. Pierwszą czwórkę na liście zamyka fajny, szybszy kawałek „Diamonds Never Made A Lady” przeze mnie bardzo lubiany, stylistycznie znów nawiązujący do dwóch pierwszych. Złośliwi powiedzieli by, że robione są one na jedno kopyto, jednak czujny słuchacz potrafi dostrzec między nimi różnice. „The Night Is Yours – The Night Is Mine” to piosenka, której w moim odczuciu czegoś tak do końca brakuje. Niby jest ta melodia, typowy „modernowski” styl, ale… No właśnie jest to „ale”. Prywatnie dla mnie najsłabsza na całym albumie, choć samo słowo „najsłabsza” jest dosyć względne, bowiem nie jest to nie wiadomo jaka przepaść między nią a resztą kawałków. Wolne tempo w zwrotkach to jest to co najbardziej odróżnia ją od pozostałych. Może właśnie przez to tempo gorzej ją oceniam? Sam nie wiem… Jadąc dalej zgodnie z chronologią znajdujemy piosenkę „Do You Wanna”. Bardzo ładna, typowa jak „Diamonds Never Made A Lady”, a do tego klimatyczna jak „There’s Too Much Blue In Missing You”. Wyjątkowy charakter w typowym brzmieniu. Po prostu na poziomie Jedna z najlepszych na całym longplay’u. Jest jednak jeszcze lepszy utwór o niej. To „Lucky Guy”. W mojej ocenie stoi na podium zaraz za oby dwoma singlami. Bardzo lubię to „OOOO” w refrenie. Jest to jedyny cover w historii grupy, tak podają źródła, ale moim zdaniem ciężko nazwać go coverem skoro utwór został napisany przez samego Dietera i wydany przez niego pod pseudonimem Ryan Simons. Można powiedzieć, że Bohlen scoverował samego siebie. Ale trzeba jeszcze raz przyznać, że to bardzo dobry utwór i bardzo dobrze, że Didi postanowił zamieścić go na tym albumie. „One In A Million” to kolejny standardowy, miły dla ucha kawałek. Nie jest może bardzo przebojowy, ale z pewnością daje słuchaczowi dużo przyjemności ze słuchania. Ostatni już, dziewiąty utwór zatytułowany „Bells Of Paris” również wypada bardzo pozytywnie. Wiem, że się powtórzę ale to kolejne typowe brzmienie Modern Talking.

Dieter Bohlen przy produkcji tego albumu postawił na styl piosenki „You’re My Heart, You’re My Soul”, co bardzo słychać we wszystkich utworach. Nie jest to jednak w moim odczuciu monotonne, raczej wyjątkowe i niepowtarzalne. Od razu idzie poznać kto wykonuje dany utwór. Co do okładki albumu to wiadomo, że jest to okładka pierwszego singla w negatywie. Uważam, że jest to swoiste graficzne nawiązanie do całego stylu muzycznego. Album ma okładkę na styl pierwszego singla, więc wszystkie piosenki są na styl pierwszego singla. Tak ja to sobie tłumaczę.

A oto lista jak w mojej ocenie prezentują się utwory od najlepszego do najsłabszego:
1. You’re My Heart, You’re My Soul
2. You Can Win If You Want
3. Lucky Guy
4. Do You Wanna
5. There’s Too Much Blue In Missing You
6. Diamonds Never Made A Lady
7. Bells Of Paris
8. One In A Million
9. The Night Is Yours – The Night Is Mine

Jor pisze:Swietnie napisana recenzja Krisstoff, czekam na wiecej!
Moze udalo by sie ja jakos dolaczyc (poprzez odnosniki etc) do nowo otwartego Modern Portalu?

Nie widzę najmniejszego problemu. Można linkować i osadzać.
Cała przyjemność po mojej stronie, choć przepraszam, że reaguję dopiero 2 lata po Twoim wpisie...

Recenzja: http://www.muzyka80.pl/pages/details/id/4/idp/129