Ja zawsze o sobie mówiłem, że jestem fanem Dietera Bohlena a nie Thomasa Andersa...
Dlatego choć kupiłem bilety na oba koncerty z pieczątką FAN to jakoś nie zależało mi aby zostać członkiem fan clubu. Na sobotnim koncercie od samego początku też nie mogłem przestać myśleć o tym, że Dieter to taki wielki nieobecny tego koncertu...
Pamiętam koncerty sprzed lat, zarówno Blue System z 92 roku jak i Modern Talking z roku 98. Były znacznie większym wydarzeniem niż dziś wystepy Thomasa. Niemniej jednak chylę czoła Thomasowi i całemu zespołowi, że dziś, po tylu latach, grają wspaniały koncert na żywo. Tego za "czasów" Dietera raczej nie można było doświadczyć. I dlatego warto było spędzić miniony weekend w Kieleckiej Kadzielni:-) Dodatkowo trudno było nie odczuć, że po tylu latach, ta mega gwiazda jaką jest Thomas, jest dużo bardziej dostępna niż to było kiedyś. Siedzenie w pierwszych rzędach, czy potem stanie przy samej scenie, dawały uczucie jakby tego konceru słuchało się u Thomasa w salonie będąc nemalże jego gościem. Jeszcze bardziej kameralnie było wczoraj, kiedy to Thomas śpiewał dla znacznie mniejszej publiczności niż w sobotę. No tak, tylko jak pisałem wcześniej ja nie należę do fun clubu, więc tylko do pełni szczęścia będzie brakować pamiątkowej fotografii z Thomasem. Zarówno w sobotę jak i w niedzielę obserwowałem grupki fanów które przed koncertem szły za kulisy na sesję zdjęciową ze swoim idolem. Prawdę mówiąc na początku było mi to nawet obojętne, w końcu ja jestem fanem Dietera a nie Thomasa...
Wczoraj jednak już trochę tego pożałowałem jak widziałem kojeną grupkę prowadzoną do Thomasa. Natomiast największy żal przyszedł po powrocie do domu gdy moja małżonka z którą poznaliśmy się przed 19 laty (11 września właśnie wypadała ta 19 rocznica:-) i była też ze mną
w 98 roku na koncercie MT w katowickim spodku, nie mogła się nadziwić, że po ponad 20 latach życia z Modern Talking w tle, nawet nie postarałem się o to, żeby sfotografować się z Thomasem. A pomyśleć, że kiedyś człowiek po godzinach wystawał pod hotelami, żeby zobaczyć jak Dieter i Thomas z niego wychodzą i w otoczeniu ochrony wchodzą do swojej limuzyny...
I na koniec chciałbym pogratulować najbardziej zasłużonym członkom Fun Clubu którzy dołożyli wszelkich starń, żeby jak najlepiej przyjąć swojego idola. Thomas może być z Was dumny!:-) Szkoda tylko, że tak wiele z tych gadżetów się zmarnowało. Święcące pałeczki to totalna porażka. Należałoby je pozbierać i odesłać producentowi. Wczoraj też szlak mnie wręcz trafiał jak nadmuchane przez nas wcześniej balony próbowałem podbić dalej w sektor a gość stojący za mną po prostu się odsuwał na bok, tak, żeby spadały obok niego... No tak, jakimś sczególnym fanem Thomasa to on raczej nie był. Ale ja też przecież nie jestem fanem Thomasa...
A może jednak jestem, tylko jeszcze o tym nie wiem...
Spokojem można kamień ugotować...
...... ale było bardzo ale to bardzo realistyczne! 
Ja tak naprawdę nie wiedziałam o co Thomas mnie zapytał. Wskazał palcem na moje nazwisko więc go odczytałam. Mam nadzieję, że może na jakimś filmiku będę mogła to zobaczyć i ocenić jeszcze raz sytuację. Niesamowite przeżycie. 
Widok Bernda Hoefera na bosaka - bezcenne 
