Forum ModernTalking.pl

YaQb85 pisze:"ju tink"

rewelacja ubawiłem sie

Co prawda jest kilka dobrych utworów na tej płycie ale ogólnie jakoś za nią nie przepadam. Zresztą BS jak dla mnie miał tylko 3 świetne albumy. Kiedyś jeszcze lubiłem "Forever Blue" ale tylko z tego względu, że to była pierwsza płyta BS jaką kupiłem.

Bardzo lubię tą płytę. Najfajniejszym kawałkiem jest tu moim zdaniem Two hearts beats as one, cudna samba. Słucham tego kawałku od 1990 roku i nie mogę się go nasłuchać. Innym świetnym kawałkiem jest Love is such a lonelly sword. Mam wrażenie, że w refrenie słychać Bohlena. Podobają mi się jeszcze I'm not that kind of a guy i I'm pilot of your love. Fajnie brzmi tu When Sarrah smiles. Nie podoba mi się tu 48 hours jest on zbyt mocny i nie bardzo pasuje do płyty.

Jedno słowo:

Świetna

Pozdrawiam
Wielki Fan MichałT

Peter pisze:Bardzo lubię tą płytę. Najfajniejszym kawałkiem jest tu moim zdaniem Two hearts beats as one, cudna samba. Słucham tego kawałku od 1990 roku i nie mogę się go nasłuchać. Innym świetnym kawałkiem jest Love is such a lonelly sword. Mam wrażenie, że w refrenie słychać Bohlena. Podobają mi się jeszcze I'm not that kind of a guy i I'm pilot of your love. Fajnie brzmi tu When Sarrah smiles. Nie podoba mi się tu 48 hours jest on zbyt mocny i nie bardzo pasuje do płyty.

Dla mnie to jedna z ulubionych płyt Blue System. Często ją słucham mając wrażenie, jakbym słyszał ją pierwszy raz.
Cóż z piosenkami Dietera Bohlena już tak mam.

Tom pisze:Dla mnie to jedna z ulubionych płyt Blue System.

Dla mnie też jest ona w czwórce najlepszych obok Walking on the rainbow, body Heat, a z nowych Ten. Ale trudno powiedzieć która jest najlepsza, może właśnie ta?

Dla mnie to również jedna z njalepszych płyt BS. Głównie dlatego, że jako jedyna jest tak urozmaicona. Na żadnej innej nie ma utworu instrumentalnego takiego jak Behind The Silence lub takiego jak Try The Impossible, w którym nie ma wokalu Dietera.
Warto rónież zwróćić uwagę na MaxiCD jakie ukazały się z piosenkami z tego albumu. Wersja instrumentalna When Sarah Smiles jest jedną z lepszych jakie słyszałem wogółe. Bardzo bogate tło muzyczne, wstawki gitarowe itd.
Koncert BS w SPODKU w 92 roku rozpoczął się piosenką 48 Hours. Od tamtej pory uważam ten przebój za jeden z lepszych kawałków BS. Gdy puszczam go w domu dość głośno a bas uderza mi o klatke piersiową, mam wrażenie, że ciągle stoję pod sceną katowickiego SPODKA...
No i najspokojnieszy kawałek na płycie I'm Not That Kind Of Guy - wspaniały wokal Dietera. I to nic, że nie potrafiłby tak zaśpiewać na żywo, Nie musi... Mnie wystarczy to co mam na tej płycie.
Aaaa... I jeszcze jedno. Album OBSSESION to pierwsza oryginalna płyta CD jaką w swoim życiu kupiłem. Wspaniała książeczka ze zdjęciami, to nic, że nie miałem wtedy jeszcze odtwarzacza CD:-) Nieco później dopiero go nabyłem. Płyta była najpiękniejszą ozdobą na półce.

Na początku napisałem, że OBSSESION to jedna z najlepszych płyt BS. Teraz myślę, że jednka się myliłem - to najlepsza płyta BS!!!:-)

Moją ulubioną płytą BS na zawsze pozostanie Seeds of heaven ale Obsession ma klimat niesamowity zarówno w brzmieniu jak i w wyglądzie książeczki i krażka. Po obejrzeniu płyty z zewnątrz odnosi się wrażenie , że zawartość jest ciekawa - i tak jest bo nie ma tam utworu który by mi się mniej podobał lub nie podobał, wszystkie są świetne a Try the impossible i Behind the silence to perły!

płytka wmoim odczuciu średnia, no ale mamy tu dwie cudpowne perełki: Behind The Silence oraz Try The Impossible i w moim odczuciu te piosenki ratują tę płytę.

Mateusz pisze:Po obejrzeniu płyty z zewnątrz odnosi się wrażenie , że zawartość jest ciekawa - i tak jest bo nie ma tam utworu który by mi się mniej podobał lub nie podobał, wszystkie są świetne a Try the impossible i Behind the silence to perły!

Zgadzam się z Tobą, ale największymi perłami są When Sarrah smiles i Two hearts beats as one.
Pierwszy ma piękną melodię i fajny klimat i do tego ten teledysk, a drugi jest cudną sambą. Bardzo wcześnie poznałem ten utwór i do dzisiaj jestem pod jego wrażeniem.
A książeczka jest też super, ale za to w Seeds of heaven masz fajny plakat.

Mateusz pisze:Moją ulubioną płytą BS na zawsze pozostanie Seeds of heaven

Też ją lubię głównie ze względu na Lucifera i słodkie Read my lips, nie lubię tylko dwóch ostatnich utworów. Obsession dla mnie ma nad nią taką przewagę, że podoba mi się tu właściwie wszystko.

Jeśli miałbym wymienić drugą plytę BS z tych najlepszych to właśnie byłaby Seeds of Heaven

Gdybym miał wskazać swoją ulubioną i moim zdaniem najlepszą płytę BL wymieniłbym zdecydowanie "Twilight" m.in z utworem "Magic Symphony". Drugie miejsce zająłby pierwszy album "Walking on the rainbow". "Obsession" moim zdaniem wypada przeciętnie. Ale dobrze że jest, bo to kilka utworów więcej na koncie Bohlena

Ja tez uwazam Walking, Twilight i Obsession za najlepsze plyty zespolu!
Wogole nie rozumiem, jak mozna lubic muzyke Bohlena i nie kochac plyty Obsession - przeciez to 100% czystego Dietera!
Album jest zroznicowany, bardzo melodyjny i perfekcyjny technicznie. Mamy tu dynamiczne kawalki, piekne ballady (jak I'm Not That Kind Of Guy - jedna z najlepszych w historii BS!), piosenki typowo-bluesystemowe (jak 48 Hours), instrumentale (ewenement na skale Bluesystemową!). Fani byli podobnego zdania, bo plyta sprzedawala sie jak cieple buleczki. Nie wiem co sie tu komus moze nie podobac ? Moim zdaniem to jedna z najbardziej dopracowanych plyt Blue System (a moze i najbardziej).

Daniel pisze:Ja tez uwazam Walking, Twilight i Obsession za najlepsze plyty zespolu!

Walking i Obsession zdecydowanie tak, ale czy Twilight. Na pewno Body heat i Ten.

Daniel pisze:Wogole nie rozumiem, jak mozna lubic muzyke Bohlena i nie kochac plyty Obsession - przeciez to 100% czystego Dietera!
Album jest zroznicowany, bardzo melodyjny i perfekcyjny technicznie.

Masz w 100% racji, to wspaniała płyta.

Ogólnie uważam ten album za bardzo udany . Ale zbytnio nie przepadam za "Love Is Such A Lonely Sword" i "48 Hours". "When Sarah Smiles" piękna ballada tak samo jak "Two Hearts Beat As One"

Pozdrawiam

Ja też nie przepadam za 48 Hours. LISLS udał sie za to wyjątkowo. Ma wspaniałą melodię i uważam, że zdecydowano się wprowadzić bardzo fajny i oryginalny pomysł wykonania wiodących partii. Szkoda, że tylko w tym kawałku to zastosowano. Chętnie bym posłuchał więcej Andrey Motaung.

Skyliner89MT pisze:"When Sarah Smiles" piękna ballada tak samo jak "Two Hearts Beat As One"

Racja, to najlepsze utwory z tej płyty. Dodałbym jeszcze jedną sambę I'm pilot of your love.