Ehhh... No to skoro już prawie że po imieniu mnie wywołano, to odpowiadam.
Mam sentyment do lat 80-tych, do muzyki tego okresu itd. itp. Koniec kropka. I zupełnie nie rozumiem dlaczego z taką pewnością stwierdzasz (do to Pkmodern), że mój krytycyzm odnośnie teledysków C.C. wynika stąd, że gówniarz ze mnie
Mam 29 lat i działaność "pierwszego" MT przypadła akurat na czas, kiedy powoli wchodziłem w "dorosłość" (druga połowa szkoły podstawowej). Nie pisz więc, czy czuję tę muzykę, czy też nie, bo nic o tym nie wiesz (podobnie jak ja nie śmiałbym wypowiadać się na temat Twoich odczuć i emocji podczas słuchania, dajmy na to, Samanthy Fox). A poza tym to nie ma nic do rzeczy. Mogę uwielbiać pannę Muller, cenić jej wokal, zachwycać się piosenkami Dietera, które dla niej skomponował, a mimo to uważać, że jej teledyski to nędza. Zupełnie nie rozumiem dlaczego ktoś młody może je krytykować (czym rzekomo daje wyraz swojej ignorancji), a starszy powinien być pełen uwielbienia i zachwytów.
Twoja opinia przypomina mi trochę słowa mojej polonistki w liceum, która dowiedziawszy się, że nie podzielam jej zachwytów nad "Dziadami" Mickiewicza powiedziała, że nie mogę się na ich temat wypowiadać, bo ona jeszcze z nami tej lektury nie przerobiła, więc nie wiem, czy jest to piekne, czy nie (czyli, że jak przeczytamy z nią wspólnie i ona powie nam, co mamy myśleć, to już będę wiedział, ze "Dziady" to cudna lektura).
Nie zgadzam się także z tą częścią Twojego postu, w której piszesz, że zdobycie płyt graniczyło z cudem. Nie wiem, gdzie wówczas mieszkałeś, ale mam wrażenie, że Twoja opinia wynika z pewnego mitu, według którego wówczas nic nie było, tylko ocet na półkach. Owszem, zdobycie oryginalnych płyt było trudniejsze niż obecnie, ale pamiętajmy o powszechnym piractwie i masowym przegrywaniu kaset jeden od drugiego. Ja akurat problemów ze zdobyciem płyt (kaset) MT, C.C. i innych wykonawców (Nino de Angelo, Chris Norman, Les McKeown) nie miałem. Część przegrałem od kolegów, część leciała w radiu (sobotnie Studio Stereo w II PR się kłania), a część kupiłem w sklepie (m.in. w empik-u). Potem, gdy pojawiły się budy z kasetami pirackimi było jeszcze łatwiej. Miałem więc komplet (łącznie z kasetą "Rivalen der Rennbahn") bez wyjeżdżania za granicę. Zupełnie więc nie rozumiem dlaczego piszesz, że było to nie do zdobycia i trzeba bylo jeździć do Niemiec.
Oczywiście, teraz jest łatwiej i to, co napisałem wyżej dotyczy popularnych wówczas wykonawców. Zdobycie np. niemieckich piosenek Andersa było niemożliwością. Tyle, ze wówczas nie było internetu i nasza wiedza o idolach też była dość ograniczona i o tym, że on śpiewał coś wcześniej chyba mało kto zdawał sobie sprawę.
W każdym razie ja nie pamiętam, żeby ktokolwiek z moich znajomych chciał zdobyć kasety MT lub C.C.Catch i nie mógł.
Wracając do teledysków... Mi akurat C.C.Catch na plakatch i zdjęciach podobała się, niezaleznie do fryzury. Powiem więcej, ta jej napuszona od lakieru czupryna wydawała mi się wówczas super. Takie były czasy i wszyscy artyści tak wyglądali. Czy nie zwracano uwagi na strój wykonawcy? Oj, tu też bym się kłócił. Idole zawsze byli wzorem do naśladowania i tak, jak dziesiątki młodych ludzi strzygło się na "depeszów", tak mnóstwo próbowało naśladować ubiór innych gwiazd muzyki, a o naszyjniku Thomasa zakochane w nim dziewczyny snuły całe dysputy.
Napisałem, że teledyski C.C.Catch to żenada nie dlatego, że teraz nakręcono by je inaczej. Zastrzegłem przecież, że (cytuję samego siebie): "Owszem, lata 80-te, więc inny sposób kręcenia teledysków...". Ale jednocześnie dodałem, że razi mnie nieskoordynowany "taniec" (bardziej jednak miotanie się), C.C.Catch i niektóre elementy teledysków jak choćby ten, według mnie, kompletnie nietrafiony pomysł z czarno-białym teledyskiem do "Heartbreak..." i wściekle czerwonymi ustami C.C.
Mam w domu komplet teledysków Sandry z tamtych lat i Mike'a Oldfielda, oraz Modern Talking. Wszystkie kręcone w podobny sposób (bo tak się teledyski wówczas kręciło) i z wykonawcami ubranymi też podobnie do naszej Caro (bo tak się wówczas ubierało). Ale jej teledyski są po prostu słabsze. A momentami (przy tamtych) wręcz żenująco kiepskie, stąd taka a nie inna ocena. Ocena, która w niczym nie zmienia faktu, że z przyjemnością je obejrzałem. Co ciekawe, "Backseat of your cadillac" jest super i o ile za samą piosenka średnio szaleję, to wersja video przypadła mi do gustu.
Tyle na ten temat.
), ale nie czuję tamtego klimatu teledysków, nic na to nie poradzę (tak samo jak Tobie zapewne nie podoba się część muzyki powstającej dzisiaj). Żyję w takich czasach w jakich żyję, zostałem wychowany w innej estetyce i nie odczuwam szczególnego sentymentu do lat 80-tych 
